Świątynia Światła jest miejscem niezwykłym. Uznawana za prawdziwy cud architektury budowla o kilkuset tysiącach metrów kw jest największym skarbem na całym Everoldzie. Prace nad Świątynią Światła trwały przez 250 lat, a dowodziło nimi ośmiu najwybitniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów świata, między innymi Diego de Vana, Friederick van Donel i Maltea DaRena. Zbudowana w całości z marmuru Świątynia jest skarbcem największych arcydzieł sztuki.
   Cały plac, jaki zajmuje Świątynia, otoczony jest wysokim murem zbudowanym z białego kamienia. Wyrzeźbione w nim postacie spoglądają na przybyszów niemalże że żywymi oczyma. Co kilkaset kroków wybudowane są wieże, z których specjalnie wyszkolona gwardia strzeże Świątyni.
   Wchodząc przez główną, bogato zdobioną bramę, można ujrzeć ogromną fontannę. Maleńkie biało-złote aniołki, jednorożce, smoki i ptaki poprzeplatane są w nieruchomym tańcu. Podobnych fontann jest tutaj kilkanaście, lecz ta jest z nich wszystkich najokazalsza. Gdzieniegdzie na placu stoją piękne obeliski, posągi czy przecudne ołtarze. Całość prawie że kapie złotem, jednakże cały ten przepych jest niczym w porównaniu z tym, co ujrzymy, gdy oderwiemy wzrok od fontann i posągów. W centrum placu stoi ogromna Świątynia zbudowana na planie koła z białego marmuru. Otaczające ją liczne krużganki, niezliczone posągi i bogactwo ozdób wprost lśni swoim przepychem.
   Gdy tylko wejdzie się do środka, to, co oczy zobaczą, zapiera dech w piersiach. Zapach złota można prawie że poczuć we wdychanym powietrzu. Nie ma takich słów, by opisać Świątynię Światła. Freski, obrazy, złote posągi, ołtarze, rzeźby, kolumny, znajdujące się w podziemiach liczne grobowce królów i innych zasłużonych osób... Trzeba by kilkunastu dni, by wszystko zobaczyć.
   Po Świątyni przechadzają się braciszkowie zakonu Boga Słońca - Terro. Ubrani w białe szaty przewiązane w pasie złotymi sznurami prowadzą msze i pomagają wszystkim, bez względu na pochodzenie, rasę czy wiek. Mają oni tutaj swoje cele w podziemiach pod murami otaczającymi Świątynię. W przeciwieństwie do powierzchni są one urządzone skromnie i bez przepychu.